|
شئار |
shoaar |
۱پست ترين چاله ي زمين صاف ۲زه كشي زمين هاي باتلاقي و شاليزار ... |
|
شئاره |
sheaare |
۱نام مكاني در آلاشت ۲دره اي در سوادكوه |
|
شئي |
shaeI |
آغوز شير گوسفند تازه زاييده |
|
شا |
shaa |
پسوندي است براي بيان صفت لياقت |
|
شا اغز |
shaa aghoz |
گردوي بزرگ و سنگين كه از آن به عنوان تيله استفاده كنند |
|
شا اندازي كاردن |
shaa andaazi kaardan |
پز دادن و زياده روي در خرج كردن |
|
شا باش |
shaa baash |
۱زهي – آفرين ۲نثار سكه هاي نقره بر سر داماد و يا پهلوانان ... |
|
شا بشكو |
shaa beshkoo |
سبزي خوردني خوشبو و زردرنگ كه خشك شده ي آن را در داخل برنج ... |
|
شا تره |
shaa tare |
گياهي صحرايي كه عرق آن براي رفع قولنج و دل درد و سنگيني معده ... |
|
شا تير |
shaa tir |
تير وسط سالن هاي بزرگ – ستون بنا |
|
شا خريت |
shaaKhrit |
نام مرتعي در ولوپي سوادكوه |
|
شا دار شا دار |
shaadaar shaadaar |
به صورت گروهي در جايي بيهوده ايستادن – جمع شدن در يك جا و ... |
|
شا دار شادار كاردن |
shaadaar shaadaar kaarden |
هياهو كردن – جار و جنجال كردن بيهوده |
|
شا دزد |
shaa dazd |
شاه دزد – دزد پرآوازه و مشهور |
|
شا رود |
shaa rood |
۱شاه رود – رود بزرگ ۲شهر شاهرود |
|
شا ريشه |
shaa rishe |
ريشه ي اصلي درخت كه مستقيم در خاك فرو رود |
|
شا شالك |
shaa shaalek |
۱آهسته آهسته راه رفتن ۲مراقبت كردن از اموالي كه پنهان نموده ... |
|
شا شوك |
shaashook |
شاش كننده – كسي كه در شب ادار كند |
|
شا عباسي |
shaa abbaasi |
راه شاه عباسي – جاده ي شاه عباسي – جاده ي سنگ فرشي كه شاه ... |
