مازندراني به فارسي آوانگاري فارسي به مازندراني
سرتابنو saro taa beno از بالا تا پایین
سربمئن sar bemoen ۱به سر آمدن ۲به حریم دیگران تجاوز کردن ۳سرریز کردن مایعات ...
بنگ هاییر beng haaeir بلندکن
پا paa واحد نوبت در خرمن کوبی
سم بیاردن sam biyaarden ترسانیدن
کوب تری koob tri تکه های بوریای کهنه
بئی baei بگیر
سرشکو sareshkoo از روستاهای دهستان دوهزار تنکابن
خسینگ Khasing از خاندان ساکن نمارستاق نور
سفال زار sefaal zaar مزرعه ی درو شده ی گندم جو و برنج
سر آوشت sar aavasht ۱لبریز ۲سیل گونه
تلپوس talpoos ۱اجاق ۲پوست سبز گردو
گافه gaafa پی عمیق دیوار گودی بن چیزها
هفرنگ میچکا hafrang michkaa گنجشک تاج طلایی
جه je پسوندی است معادل از – به – جا و غیره
هرییت herayit آویزان
چاب غراب chaab ghoraab گزافه گویی – حرف مفت زدن
دوابزان devaa bezaan مالیدن مرهم بر زخم
دمچ damech گوساله
نییازک گردن niyaazeke gerden نام ارتفاعی در سوادکوه
لینگ بشکس ling beshkes پا شکسته که نوعی نفرین است
داغ او daagh o آب داغ
پپوک papook برنج بریان شده
لاچ کل laach kal گاوی که شاخ های باز داشته باشد
پیش بمونس pish bamoones پس مانده ی غذا
لوردانی levardaanay توت فرنگی وحشی
بیم bim ۱آسمان کم ابر ۲رطوبت ۳سرزمین ملک
کوآل koaal نوعی درخت که از پوست آن برای رنگ کردن استفاده کنند
گی به گلی بویین gi be gali baviyen
مرگ میرش marg miresh مرگ و مردن – مرگ و میر
خال چال Khaal chaal خال چال
مم مم شو mam mame sho مم مم شو
مایان maayaan از روستاهای علی آباد کتول
دو تپر او doo taper o گونه ای آش دوغ
غاشی ghaashi غشو ابزاری که با آن تن ستور را خارانده و تمیز کنند
سنجاق کون گره senjaagh koon gere سنجاق ته گرد
کف دست بو هاکردن kaf dast boo haakerden در مقام بی اطلاعی از امری گفته شود
دوغاشی doghaashi دو بر انسان – چاک و درز باسن
پلسک pelesk روستایی از دهستان بندرج شهرستان ساری
یتپو yateppoo ۱خیلی خیلی کم ۲کوچک
لله lale ۱استخوان ساق پا و دست ۲نی – ساقه ی نی
وردیم vardim مرتعی در نزدیکی روستای کنیج نوشهر
چک – چکی chek cheki ۱هر چیزی که صدای غیرمتعارف دهد ۲اسباب بازی بچه ها – نوعی ...
سینوگر sinogar شناگر
سماخت semaaKht ۱قیافه – ظاهر ۲ادا – شکلک
ماسوره هاکردن maasoore haakerden
خرفیس Khar fis ۱آدم بدبو ۲متکبر – خودخواه
شیه بزوئن sheye bazoen باران نرمی که همراه نسیم آید
مچه علف mache alef نوعی علف صحرایی که دام از خوردن آن اکراه نماید
هاله هاله haale haale راه رفتن نامتعادل

آمار سايت

mod_vvisit_counterامروز۲۵۴۳
mod_vvisit_counterديروز۳۵۵۸
mod_vvisit_counterاين هفته۲۱۴۹۴
mod_vvisit_counterاين ماه۷۷۱۷۳
mod_vvisit_counterجمع۱۱۹۲۳۳۲۵

نظر سنجي

ميزان آشنايي شما با زبان مازندراني